Ζωγραφοπόντικας Μαΐου 2018

Με απλή αναλογική οι ερχόμενες Δημοτικές εκλογές . Νέα ήθη , νέοι κανόνες, νέες διαπλοκές, νέοι παίχτες.

Αλλά ας τα πάρουμε λίγο από την αρχή.

Σύμφωνα λοιπόν με το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε προς διαβούλευση και ονομάζεται Κλεισθένης , οι δημοτικές εκλογές τον Οκτώβριο του 2019 θα διεξαχθούν με το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής.

Ο τρόπος θα είναι ως εξής :

Καταρχάς στης εκλογές λαμβάνουν μέρος μόνο συνδυασμοί, με μίνιμουμ 41 άτομα ως υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι και μάξιμουμ 45 άτομα.

Ανεξάρτητες υποψηφιότητες τόσο για υποψήφιος Δήμαρχος όσο και για υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος δεν μπορούν να λάβουν μέρος.

Την πρώτη Κυριακή εκλέγονται οι δημοτικοί σύμβουλοι με το σύστημα της απλής αναλογικής ενώ από την πρώτη Κυριακή εκλέγεται Δήμαρχος μόνο αν η παράταξή του λάβει την απόλυτη πλειοψηφία (δηλ. 50% + 1).

Αν λοιπόν καμία δημοτική παράταξη δεν λάβει την πρώτη Κυριακή 50%+1 (που αυτό θα γίνει μάλλον στην Πόλη μας) ο πρώτος και ο δεύτερος σε ψήφους  με τον συνδυασμό τους θα αναμετρηθούν την δεύτερη Κυριακή (όπως γινόταν μέχρι τώρα).

 Η καινοτόμα διαφορά πλέον είναι αν εκλεγεί ο δεύτερος σε ψήφους υποψήφιος Δήμαρχος, δεν αλλάζουν οι συσχετισμοί των δυνάμεων   και παραμένουν ως έχουν από την πρώτη Κυριακή.

Δηλαδή μπορεί ο νέος Δήμαρχος να έχει λιγότερους δικούς του  δημοτικούς συμβούλους  από των πρώτο σε ψήφους συνδυασμό.

Αμέσως λοιπόν και μετά την δεύτερη Κυριακή ξεκινάνε οι διαβουλεύσεις ( επίσημα έτσι λέγεται – ενώ κατά άλλους το λένε 1)διαπλοκή 2) Dealάρισμα 3) παζάρι 4) συμφωνία πάνω και κάτω από το τραπέζι .

Δεν είναι τυχαίο που τόσο το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων όσο και η ΚΕΔΕ εκφράσανε της  έντονες αντιρρήσεις τους για το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου που προωθεί η Κυβέρνηση.

Μάλιστα φέρανε και το παράδειγμα όπου στην κεντρική πολιτική σκηνή εάν δεν υπάρξει συμμαχία για την δημιουργία Κυβέρνησης ξανα προκηρύσσονται εκλογές ενώ στο συγκεκριμένο σχέδιο νόμου δεν υπάρχει πρόβλεψη τι θα γίνει εάν δεν υπάρξει συμμαχία για την συγκρότηση της δημοτικής αρχής με την απαιτούμενη πλειοψηφία.

 

Και στην Πόλη μας συζητήθηκε στο Δημοτικό συμβούλιο το θέμα της εφαρμογής του «Κλεισθένη 1».

Λίγο – πολύ όλοι διαφώνησαν με τον υπό ψήφιση  νόμο, ο καθένας για τους δικούς του λόγους.

Το παράξενο  φυσικά της εν λόγω συζήτησης ήταν να βλέπεις ανθρώπους της Διοίκησης και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που πριν λίγα χρόνια ήταν υπέρμαχοι της απλής και ανόθευτης αναλογικής, τώρα να διαφωνούν με την πρόταση της δικιάς τους Κυβέρνησης και να λένε ότι με απλή αναλογική δεν μπορεί να διοικηθεί ένας Δήμος.

 

Στην πόλη μας λοιπόν και με της μέχρι τώρα ενδείξεις και ισορροπίες   μία νέα δημοτική αρχή θα υπάρξει με την συμμαχία τουλάχιστον 3 παρατάξεων.

Οπότε λοιπόν υπάρχει η απορία  στην «διαβούλευση» που θα υπάρξει αμέσως μετά την δεύτερη Κυριακή, ποια θα είναι τα ανταλλάγματα που θα πρέπει να δοθούν προκειμένου να «καρποφορήσει» η συμμαχία.

Τα εμφανή ανταλλάγματα που έχει ένας Δήμος για τους αιρετούς  είναι 5 αντιδημαρχίες  (από της οποίες οι τρείς είναι έμμισθες), πρόεδρος – αντιπρόεδρος ΝΠΔΔ, πρόεδρος-αντιπρόεδρος ΜΑΞΙΑΔΗΖ.

Ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου ανήκει υποχρεωτικά στην διοικούσα παράταξη και ο αντιπρόεδρος τους δημοτικού συμβουλίου από την αξιωματική αντιπολίτευση.

Στα μη εμφανή θέματα προς «διαβούλευση» είναι οι 3-4 ειδικοί σύμβουλοι που έχει το δικαίωμα να προσλάβει ο εκάστοτε Δήμαρχος  και ο διευθύνων σύμβουλος της ΜΑΞΙΑΔΗΖ (ζητάμε συγνώμη αν μας ξέφυγε καμία).

Οι κακοί και οι μικρόψυχοι λένε και για της απευθείας αναθέσεις των έργων ότι είναι μέσα στην «διαβούλευση», αλλά εγώ δεν τα πιστεύω αυτά.

Τώρα, επειδή όλοι ζούμε σε αυτή την Πόλη και λίγο πολύ γνωριζόμαστε, θέλω να μου πει κάποιος αν πιστεύει  ότι αμέσως μετά την δεύτερη Κυριακή θα καθίσουν όλοι μαζί  σε ένα τραπέζι με σουηδική νοοτροπία και θα τα βρούνε για το καλό του τόπου και της Πόλης μας.

 

 

Ποιους  όμως ευνοεί το νέο εκλογικό σύστημα και ποιους όχι.  

 

Εάν λοιπόν στην Πόλη μας  της επόμενες δημοτικές εκλογές υπάρξουν και πάλι πολλές δημοτικές παρατάξεις, και εφόσον λίγο πολύ υπάρξει μεγάλη διασπορά στους ψήφους  (κυρίως λόγω της προσωπικότητας του εκάστοτε υποψηφίου δημοτικού συμβούλου η οποία και είναι ανεξάρτητη της πολιτικής του ταυτότητας), τότε σίγουρα ευνοούνται η λεγόμενες μικρές παρατάξεις.

   Στον αντίποδα το πρόβλημα θα το έχουν οι λεγόμενες μεγάλες δημοτικές παρατάξεις οι οποίες έχουν και κομματική στήριξη. (Εξαιρείται η Λαϊκή Συσπείρωση που έχει διαχρονικά αυτόνομη κομματική συμμετοχή στης εκλογές και δεν συνεργάζεται με κανέναν)

    Εκτός του ότι θα πρέπει να συνεργαστούν και να συμμαχήσουν είτε με «αντάρτες» είτε με παρατάξεις που δεν έχουν σχεδόν κανένα κοινό σημείο σε ιδεολογικό επίπεδο – θα είναι δέσμιοι για οποιαδήποτε πρωτοβουλία προσπαθήσουν να πάρουν.

   Επίσης με δεδομένου ότι δύσκολα κάποια λεγόμενη μεγάλη δημοτική παράταξη εκλέξει πάνω από 10 δημοτικούς συμβούλους ειδικά από την διοίκηση Καφατσάκη πάνω από τους μισούς δημοτικούς συμβούλους δεν θα ξαναδούνε το Δημαρχείο ως αιρετοί).

   Οπότε λοιπόν το βάρος του προεκλογικού ο αγώνα πέφτει στους ώμους των υποψηφίων Δημάρχων και οι οποίοι θα πρέπει να πείσουν με τον Βίο τους και την φερεγγυότητά τους για το ότι είναι άξιοι να πάρουν το τιμόνι αυτής της Πόλης.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here